Nikma

Nog 1 dag en ik zit al een maand in Egypte. Ben het hier nog lang niet beu!

Ik heb voor de eerste keer met de mama gebabbeld via skype. Ik besefte toen echt pas dat ik nog negen maanden lang geen ‘echt’ groen gras kan aanraken, geen gezonden bomen zal zien en niet even rustig buiten zal kunnen zitten. Maar geen probleem, ik begin te wennen aan het zand, geluid en de drukte. Dat heeft ook wel zijn charmes. Als ik terug ben zal ik dat allemaal weer missen..

Na 2uur te skypen met de mama heb ik zitten studeren. Een halfuur later stond Yara voor de deur. Ze vroeg me of ik mee naar een kledingswinkel ging. Ik heb op 14 oktober homecoming, hiervoor heb ik een kleedje nodig. We hebben niets gevonden. Toch was het een plezante, maar warme tripje. We gaan waarschijnlijk volgend weekend naar city stars. Dat is het zotste shopping center ever! Zeven verdiepingen Ö! Je vindt er een paar cinema’s en de welbekende kledingszaken.

Terug thuis sprong ik in de douche, want om kwart na vier ging mijn counseler mij oppikken. Ik had weer een meeting met AFS. Snel mijn eten binnen gepropt en dan maar wachten op haar. Ze was bijna  een uur te laat. Wonder boven wonder deed me dit niets! Ik begin dus al mooi te wennen aan de relaxedheid van de Egyptenaren. De vrijwilligers, counselers en uitwisselingstudenten werden in ‘Downtown’ verwacht. We hebben daar eigenlijk niets gedaan. Gewoon ff chillen J! Ik heb daar het slechtste ijs ever gegeten!

Mijn mama had aan Halla, mijn counseler, gevraagt of ze mij om 19.30 thuis kon afzetten. We gingen met heel de familie bbq’en op het dakterras. Ik was een uur te laat omdat er optochten waren. Op vrijdag vermijd je beter de plek rond het Tahrir square. Wij reden langs de betogers en ik kreeg spontaan kiekenvlees. Aan mijn linkerkant waren er mensen aan het betogen, ook aan mijn rechterkant was er een optocht en boven mij, op de brug, liep er ook een hele massa. Mensen met spandoeken en de Egyptische vlag op hun gezicht die verschillende kreten roepen. Zoveel mensen bijeen en alles verloopt zo ‘gecontroleerd’. Gewone mensen komen het verkeer regelen of komen zeggen dat je beter deze straat kunt inrijden omdat er een massa volk opkomst is. Zo raar maar die helpen elkaar continu! In Egypte is zo goed als iedereen uw vriend J!

Oké, hierdoor ben ik dus thuis veel te laat aangekomen. Iedereen was op mij aan het wachten om te eten. Hoe lief is dat? De papa van Yara was de bbq-man. Het was zeer lekker en gezellig. Er waren veel kleine kindjes, en ja, die zorgen altijd wel voor sfeer. Wanneer iedereen genoeg gegeten heeft wordt er afgeruimd en opgekuist en gaat iedereen terug naar zijn eigen stekje. Hana, Ahmed, Shadi, Yara, Gedo en de mama en papa van Yara zijn nog even blijven zitten. Rustig zitten babbelen en ze hebben een poging gedaan om mij verschillende woordjes Arabisch te leren. Wat natuurlijk voor de welbepaalde lachbuien zorgde. Ik kan bepaalde klanken niet vormen en dat zorgde soms wel voor hilarische momenten..